Dijital asistana geri dön.
KOLB’UN YAŞANTIYA DAYALI ÖĞRENME STİLLERİ MODELİ (Ortalama okuma süresi 4 dakika, 19 saniye.)
3 yıl önce eklendi. // Toplam okunma: 61,976
  • Öğrenme stili, bireylerin daha etkin ve verimli biçimde öğrenebilmelerini gerçekleştirebilmek için kendilerine ilişkin özellikler bağlamında oluşturdukları, kişisel olarak tercih ettikleri yöntemlere denir.
  • Kolb, modelin bilimsel dayanaklarını John Dewey, Kurt Lewin ve Jean Piaget’nin çalışmalarından almaktadır.
  • Kolb’un öğrenme stili yapısı iki boyutludur. Birincisi, kavrama ve işlemeyi içeren somut ve soyut düşünme boyutu, ikincisi de bilgiyi işleme etkinliği olarak aktif ya da yansıtıcı biçimde işleme boyutunu oluşturmaktadır . Model, yaşantıya dayalı öğrenme sürecini dört alana sahip bir döngü ve bu alanların da dört öğrenme biçimine uyan
    • Somut Yaşantı - hissetmeye dayalı → Sezgisel, deneme yanılma, hisler
    • Yansıtıcı Gözlem-izlemeye dayalı → Gözlem, izleme, kendi duygu ve düşüncesi
    • Soyut Kavramsallaştırma -düşünmeye dayalı → Mantık, kavram, bilimsel yaklaşım
    • Aktif yaşantı - yapma ve yaşamaya dayalı yapıları olarak tanımlamaktadır. Bu alanlardan dört öğrenme stili belirlemiştir.
  • Aktif
  • Özümseyen
  • Değiştiren
  • Ayrıştıran

Kolb’un tanımladığı dört öğrenme şeklinin özellikleri ve öğrenme etkinlikleri aşağıda kısaca açıklanmıştır.

1. Somut Yaşantı (Hissederek öğrenme)

  • Yaşantı ve problemlerle kişisel olarak ilgilenmek, düşünmekten daha önemli görülmektedir.
  • Bireysel yaşantılar, kişilerle etkileşim, kişi ve hislere karşı duyarlılık yoluyla gerçekleştirilen hissederek öğrenme önemlidir.
  • Yeni yaşantılar, oyunlar, rol yapma, akran grupları arasında tartışma, dönüt alma ve bireysel çalışma başlıca öğrenme etkinlikleri arasında yer almaktadır.

2. Yansıtıcı Gözlem (İzleyerek öğrenme)

  • Düşünce ve olayları dikkatlice gözlemleyerek, olayları farklı görüş açılarından değerlendirme süreci üzerine kurulmuştur.
  • Karar vermeden önce ilgili olayı dikkatlice izleme; ilgili nesneye değişik açılardan bakma ve anlamını araştırma yoluyla gerçekleştirilen izleyerek ve dinleyerek öğrenme söz konusudur.
  • Düz anlatım yönteminin işe koşulduğu ve bireyin konu ile ilgili bilgisini ölçen objektif test maddelerinden oluşan sınama durumları bu öğrenme biçimindeki bireyler için önerilmektedir

3. Soyut Kavramsallaştırma (Düşünerek öğrenme)

  • Mantık, kavramlar ve düşünceler duygulardan çok daha önemli bir yere sahiptir. Genel kurallar, kuram geliştirme ve bir problemin çözümünde bilimsel yaklaşım önem kazanmaktadır.
  • Bu öğrenme şeklini benimseyen bireyler yalnız olarak çalışırlar, kuramları okuyarak öğrenirler ve düşüncelerini mantıksal bir şekilde sunmaları etkili bir öğretim için gereklidir.
  • Bu öğrenme şeklini benimseyen bireyler; düşünce ve olayların mantıksal analizini yaptıktan sonra harekete geçme yoluyla gerçekleştirilen düşünerek öğrenme etkinliğini tercih ederler.

4. Aktif Yaşantı (Yaparak-Yaşayarak öğrenme)

  • Bireyler çevrelerini etkileme ve durumları değiştirme özelliğine sahiptirler.
  • Bu öğrenme şekline sahip bireyler de izlemekten çok, pratik uygulamalar yapma, mutlak gerçek yerine, işe yarayanı benimseyip, diğerlerini reddetme eğilimi vardır. Bu öğrenme şeklinde iş bitiricilik yeteneğinin ön plana çıktığı, kişi ve olayları davranışlarıyla etkileme yoluyla gerçekleştirilen yaparak öğrenme tercih edilmektedir.
  • Aktif Yaşantı Öğrenme şeklini benimseyen bireylere öğrenme-öğretme ortamları hazırlanırken daha çok uygulamaya dönük, küçük grup tartışmaları, bireysel öğrenme etkinlikleri ve projeleri kapsayan eğitim durumları ortaya konulmalıdır.


Değiştiren

1. Alışılmamış yollarla bilgi toplama,

2. Kendisine özgü etkinlikler yapma,

3. Açık uçlu soruları yanıtlama,

4. Bireyselleştirilmiş öğrenme,

5. Uygulamaları kurgulama,

6. Belirsizliği belirgin hale getirme,

7. Dinlemeye karşı açıklık,

8. Değerlere ve duygulara karşı duyarlılık,

Özümseyen

1. Bilgiyi organize etme,

2. Kavramsal modeller oluşturma,

3. Fikir ve kuramları sınama,

4. Yaşantıları desenleme,

5. Nicel verileri çözümleme,

6. A’dan sonra mutlaka B gelir anlayışındadır.

Ayrıştıran

1. Düşünme ve uygulamada yeni yollar yaratma,

2. Yeni fikirleri yaşantısına sokma,

3. En iyi çözümü seçme,

4. Hedefler belirleme,

5. Karar verme,

biçiminde tanımlanabilir .

Yerleştiren

1. Yapılandırılmamış işleri yapma,

2. Hedeflere bağlılık,

3. Fırsat kollama ve arama,

4. Başkalarını etkileme ve liderlik yapma,

5. Kişisel olarak toplumla bütünleşme ve onlarla ilgili konularda ilgilenme,

şeklinde tanımlanabilir.